در پی اتفاقی که اخیراَ ناخواسته گرفتارش شدم و هجمه بسیاری که بعد ازآن ، برای خود و خانواده ام پیش آمد رفتن را به ماندن ترجیح میدهم ، و قصد دارم بروم و در فرانسه زندگی کنم . این سخنان آقای علیرضا افتخاری خواننده ای است که دولت کودتا قصد داشت او را به جای خوانندهء مردمی و محبوب ملت ایران استاد آواز محمد رضا شجریان به خورد مردم بدهد .
اآقای افتخاری، هنرمنده بزرگ تاریخ چارلی چاپلین همان کسی که زمانی آقای خامنه ای گفته بود ای کاش ما هم یک چارلی چاپلین داشتیم ( ظاهراَ آقای خامنه ای چارلی چاپلینی حزب الهی می خواستند و نمی دانستند که چارلی هنرمندی جهانی است و به همه تعلق دارد . ) در جایی می گوید : دراین دنیا جا زیاد است ما باید جای خود را پیدا کنیم نه اینکه جای دیگران را بگیریم . هنرمند محترم پشت کردن به مردم و بوسیدن دست احمدی نژاد، جا و مقامی نه برای تو و نه برای هیچ هنرمند دیگری به ارمغان نخواهد آورد . هنر برای مردم است و با مردم هنرمند به عرش و یا به فرش خواهد رسید . آقای افتخاری نه تنها ماندن بلکه رفتن نیز دردی از تو دوا نخواهد کرد . لکه ننگی به این بزرگی با رفتن به فرانسه که سهل است به مریخ هم گر بروی پاک نخواهد شد.
هنر بر روی دیسکهای دیجیتالی و لا به لای اوراق کاغذی و بومهای نقاشی ماندگاری چندانی ندارد اگر بر دلهای مردم حک نشود و جا خشک نکند . تملق و چاپلوسی شایسته هنرمنده واقعی نیست.هنرمند نه دست می بوسد و نه میگذارد کسی دستش را ببوسد . تو نیز بهتر است بمانی ، بمانی و از آنچه کردی ابراز پشیمانی بنمایی قلب ملت روف است و حتما بر تو می بخشایند آن اشتباهی که مرتکب
شده ای . ظلم ماندگار نیست آنچه می ماند تاریخ است و مردم پس به جای رفتن و گم شدن .عذر خواهی کن و به مردم بپیوند تا شاید هنرت نیز دوباره مقبول مردم گردد.
