براساس این گزارش، به رغم افزایش قیمت نفت در سال‌های برنامه چهارم توسعه، مانده حساب ارزی نه تنها افزایش نداشت بلکه موجودی آن منفی و بدهکار بود. 

در گزارش سازمان بازررسی کل کشور آمده است: عدم نظارت بر طرح‌ها و بازپرداخت تسهیلات ارائه شده از حساب ذخیره ارزی و همچنین عدم پیگیری موثر وصول مطالبات از سوی دستگاه‌های مسئول ( بانک‌های عامل، هیئت امنای حساب ذخیره ارزی و بانک مرکزی) موجب شده است، مانده حساب ذخیره ارزی در سال‌های 1387 و 1388 پس از کسر تعهدات قطعی بدهکار شود.

در تصویب طرح‌ها به موجودی حساب ذخیره ارزی توجه نشده و همین امر موجب پیشی‌گرفتن میزان تعهدات حساب از موجودی آن شده است و به‌رغم افزایش قیمت نفت در سال‌های برنامه چهارم توسعه، مانده حساب ارزی نه تنها افزایش نداشته بلکه موجودی آن منفی و بدهکار نشان می‌ دهد.

در گزارش سازمان بازرسی می‌خوانیم: در مجموع مبالغ بازگشتی ( اصل و سود) در مقایسه با تسهیلات پرداختی بسیار ناچیز است که به دلایل طولانی بودن زمان بازپرداخت و نرخ سود پایین و همچنین معوق شدن بخشی از تسهیلات و یا عدم واریز اقساط دریافتی توسط بانکهای عامل منجر به افت میزان بازگشت اصل و سود تسهیلات اعطایی حساب ذخیره ارزی شده است.

در سال‌های برنامه چهارم توسعه بیشترین واریزی به حساب ذخیره ارزی مربوط به سال 1387 به میزان 40.7 میلیارد دلار و کمترین واریزی مربوط به سال 1384 به میزان 13.19 میلیارد دلار بوده است.

براساس این گزارش، میزان برداشت بودجه ای از حساب ذخیره ارزی نیز در برنامه چهارم افزایش یافته و از 9.6 میلیارد دلار در سال 1384 به 24.5 میلیارد دلار در سال 1388 رسیده است، همچنین سهم برداشت‌های دولت از منابع حساب ذخیره ارزی با در نظر گرفتن تکالیف بودجه ای و پرداخت‌های ارزی برای سال‌های 1386، 1387 و 1388 به ترتیب 71، 95 و 92 درصد بوده است.

در گزارش سازمان بازرسی کل کشور تصریح شده است: در بخش اعطای تسهیلات بانکی از حساب ذخیره ارزی بیشترین میزان تسهیلات در برنامه چهارم به بخش صنعت با 84.2 درصد و کمترین تسهیلات به بخش معدن به میزان 0.5 درصد تعلق گرفته است.

بخش‌های حمل و نقل، خدمات فنی و مهندسی و کشاورزی نیز به ترتیب 10.5 درصد، 3.9 درصد و 1.35 درصد از این تسهیلات را به خود اختصاص داده‌اند.