رژیم جمهوری اسلامی ایران جهت خاموش کردن صدای معترضان از هیچ عمل غیرانسانی دریغ نکرد. جان و مال و ناموس ملت ایران تبدیل به ابزاری جهت بقای رژیم ایران شدند. ضرب و شتم، کشتار نوجوانان و جوانان، شکنجه و تجاوز به زندانیان و... نمونه هایی از روشهای اعمل شده توسط حکومت در جهت برخورد با جنبشهای آزادی خواهانه می باشد. جمهوری اسلامی ایران از هر دو جنبۀ جمهوریت و اسلامیت غیر مشروع می باشد چرا که با وجود ولایت مطلق فقیه، جمهوریت معنایی ندارد و نظر مردم به وضوح بی ارزش است تا جایی که رئیس جمهور کودتایی به راحتی بیان می کند که از هیچکس به جز رهبر دستور نمی گیرد. اسلامیت رژیم نیز با توجه به اعمال جنایتکارانۀ رژیم نقض می شود تا جایی که بسیاری از روحانیون بارها عنوان کرده اند که بسیاری از اعمال صورت گرفته از جانب حاکمیت بر خلاف دستورات اسلام بوده اند. . حاکمیت با برگزاری دادگاههای نمایشی و اعتراف بسیاری از شخصیتهای سیاسی و فرهنگی کشور سعی در گمراه کردن افکار جهانی داشته است اما با شجاعت زندانیان وطن دوست و مبارز و ملت هوشیار ایران ترفندهای رژیم ایران جهت اعتراف گیری و حتی نام قرصهای استفاده شده قبل از دادگاه برملا شدند، همچنین پس از مدت کوتاهی خبر تجاوزهای جنسی شکنجه گران به دختران و پسران زندانی به بیرون درز پیدا کرد و قباحت عمال رژیم آشکارتر شد. با انعکاس جنایات ضدبشری رژیم ایران درسا یت ها و وبلاپها رسانه های خارجی و حمایت بسیاری از دولتهای خارجی از جنبش ملت ایران و شماتت دولت و حکومت به دلیل برخوردهای غیر انسانی و جنایتکارانه با مخالفان و آزادی خواهان، عمال حکومت جهت حفظ بقای خود و برداشتن فشارهای جهانی موجود بهترین راه حل را منحرف کردن تمرکز کشورهای جهان دیدند و از آنجایی که جان انسانها و خواستهای ملت ایران برای ولایت فقیه کوچکترین ارزشی ندارد، اقدام به برنامه ریزی جهت بمب گذاریهای وسیع در عراق و افقانستان نمودند. جمهوری اسلامی با این اقدام و با ایجاد آشوب، سعی در جلب توجه جهانی به سوی عراق و افقانستان داشته است تا علاوه بر برداشتن تمرکز جهانی بر وقایع ایران، افکار جهانی را پس از وقایع اخیر اردوگاه اشرف، به سمت مجاهدین به عنوان عاملان بمب گذاری منحرف کند. حاکمیت فاسد ایران همواره حامی ستیزه جویان در عراق بوده است و با تأمین سلاح برای گروههای تندرو و پرورش تروریست در عراق و کشورهای دیگر همواره در جهت ایجاد آشوب و جنگ در منطقه فعالیت کرده است. سرمایه های ملت ایران در اختیار کشورهای دیگر قرار می گیرند در حالی که جمعیت وسیعی از ایرانیان با فقر دست و پنجه نرم می کنند. رهبری و عمالش در ظاهر همیشه به کشورهای آسیب دیده کمک کرده اند اما در حقیقت خود در ایجاد درگیری و خشونت نقش داشته اند. وجود آشوب در منطقه به رژیم ایران امکان می دهد تا به راحتی بتواند اهداف ضدبشری و غیرانسانی خویش را پیش برد و همچنین با هزینه کردن سرمایه های کشور خود را به عنوان دولتی انسان دوست و حامی مستضعفان جلوه دهد. حکومت ایران متعهد و ملتزم به اعلامیه جهانی حقوق بشر می باشد در حالی که حقوق بشر را به طور وسیع و همه جانبه نقض می کند. در کارنامۀ جمهوری اسلامی ایران هیچ نمونه ای از پایبندی به اصول انسانی و بشردوستانه یافت نمی شود و آنچه مسلم است آمار رو به فزون جنایات است که به طرق مختلف صورت می پذیرد. رهبری و عمالش باید بدانند که با بمب گذاری و ایجاد آشوب در کشورهای منطقه نمی توانند توجه کشورهای دنیا را منحرف کنند. ایرانیان مبارز و وطن دوست داخل و خارج از ایران هوشیارانه اعمال حاکمیت را نظاره می کنند و با ایجاد اعتراضات و تجمعات مسالمت آمیز صدای مخالفتشان را به گوش جهانیان می رسانند. زندانیان و قربانیان فجایع رژیم و خانواده هایشان نیز آنچه در خفا و در زندانهای شوم حکومت می گذرد را افشا می کنند تا کشورهای دنیا از ماهیت حیوانی و ضدبشری شما آگاه شوند. ایران بیدار شده است. با تنی زخمی و روحی فرسوده از شکنجه و تجاوز ولی امیدوار به پیش می رود تا فردای خویش را با دستان خود بسازد. فردایی سرشار از آزادی و صلح.